Joie de vivre – Miriam van Esschoten

Gisteren organiseerde ik samen met Kim een Zinzoekers- diner voor het inmiddels opgebouwde Zinzoekers-netwerk. Met 18 mensen fietsen we gisteren tussen drie verschillende huizen om te eten, te drinken en te praten. Rode draad was ‘joie de vivre’. Aan de hand van Franse chansons bespraken we levensthema’s a la Zinzoekers.

We starten bij Els en Johan met een heerlijke saffraansoep en het nummer Voyage Voyage op de speakers. We vertelden elkaar waarvoor we thuisbleven, en waarvoor we juist op reis gingen.

Bij ons thuis aten we ratatouille en confit-de-canard en luisterden we naar Une belle histoire. Welk verhaal inspireert je? Welk verhaal wil je delen?

Tenslotte streken we neer in de heerlijke tuin van Maaike en Gerben waar tarte-tatin, fruit en koffie klaar stond en waar we spraken over ‘spijt’ met natuurlijk het onvergetelijke Non, je ne regrette rien. Edith Piaf zong dit nummer in 1960. Ze droeg dit nummer op aan het Frans Vreemdelingenlegioen dat destijds vocht in Algerije.

Het was een avond waar je de zin niet hoefde te zoeken; de joie de vivre lag voor het oprapen.

Nee, van helemaal niets

nee, van niets heb ik spijt

Niet van het goede dat me is gegeven

noch van het slechte, het is me allemaal eender

Nee, van helemaal niets

nee, van niets heb ik spijt

Alles is afgedaan, uitgewist, vergeten

Ik heb maling aan het verleden

Met mijn herinneringen

heb ik de kachel aangemaakt

Mijn verdriet, mijn geneugten

ik heb ze niet meer nodig

Uitgewist de liefdes

en hun roerselen

voorgoed uitgewist

Ik begin weer helemaal opnieuw

Nee, van helemaal niets

nee, van niets heb ik spijt

Niet van het goede dat me is gegeven

noch van het slechte, het is me allemaal eender

Nee, van helemaal niets

nee, van niets heb ik spijt

want mijn leven, mijn vreugdes

het begint vandaag, met jou